Draft rules: Social media firms to reveal first originator of message, OTT to self-regulate, digital media to have grievance officer
Social Media Guidelines & Rules for OTTs and digital media: The government has announced new rules for intermediary platforms, and social media intermediaries as well as for digital media and over the top (OTT) content players.
By: Tech Desk | New Delhi |
Updated: February 25, 2021 10:27:05 pm
Twitter, donald trump, Democracy, The Social Dilemma, Black mirror, questions of democracy, State vs Big Tech, Sarthak Agarwal opinion, indian express opinions
States are acting with urgency and boldness to win back their receding power. (File)
The Ministry of Electronics and Information Technology (MeITY) has announced its draft Information Technology (Intermediary Guidelines and Digital Media Ethics Code) Rules, 2021, for social media platforms, OTT players & digital media Thursday, with significant recommendations including asking social media companies to give out the originator of a message or tweet as the case may be.
“We have not framed any new law. We have framed these rules under the existing IT Act,” MeITY minister Ravi Shankar Prasad during a press conference announcing these rules. “We are trusting the platforms to follow these regulations,” he said. “The focus of this guideline is on self-regulation.”
Top Tech News Now
Draft rules: How they impact social media, OTT platforms and digital media
Realme Narzo 30 Pro review: 5G capability gets more affordable in India
Facebook to study Intermediary Rules 2021 draft in detail
CLICK HERE FOR MORE
The Rules will come in effect from the date of their publication in the gazette, except for the additional due diligence for significant social media intermediaries, which shall come in effect three months after publication of these Rules.
The rules also made a distinction between a significant social media intermediary and a regular social media intermediary. The government is yet to define the user size to determine who will constitute a significant social media intermediary, though the minister indicated players with more than 50 lakh users will be considered.
Social media companies and redressal
The government wants social media companies to have a mechanism to address complaints from users. It wants social media intermediaries to have the following:
Chief Compliance Officer who shall be responsible for ensuring compliance with the Act and Rules.
Nodal Contact Person for 24×7 coordination with law enforcement agencies.
Resident Grievance Officer who shall perform the functions mentioned under Grievance Redressal Mechanism.
All these officers have to be residents of India.
Read more |IT rules to separate social media firms, other online platforms
The government says it is empowering the users of social media and other intermediaries. It wants companies to have a chief compliance officer for significant social media companies as well. The rules call for social media companies to publish a monthly compliance report as well.
“If there are complaints against the dignity of users, particularly woman that exploits their private parts of individuals or nudity or in sexual acts, impersonation, etc, you will be required to remove that within 24 hours,” Prasad said.
Track originator of a message
The rules also call for tracking of the ‘first originator’ of a message and apply to a significant social media intermediary. It also wants the significant social media intermediary to have a physical contact address in India published on its website or mobile app or both. For players like WhatsApp, which are end-to-end encrypted, this could mean they will be forced to break encryption in India in order to comply.
Read more |Tougher scanning, looser encryption: What new rules want from Web firms
The government says while it is not interested in the content of the message, they wish to know who started the ‘mischief’. It wants social media platforms to disclose the first originator of the mischievous tweet or message as the case may be. This will be required in matters related to security and sovereignty of India, public order, or with regard to rape or any other sexually explicit material.
The rules also say that “users who wish to verify their accounts voluntarily shall be provided an appropriate mechanism to verify their accounts and provided with demonstrable and visible mark of verification.”
Read more |‘Encryption central to trust, confidentiality, and India’s efforts of digital transformation’
OTT content platforms, digital media
The government has called for a grievance redressal system for OTT platforms and digital news media portals as well. The government is also asking OTT platforms and digital news media to self-regulate and wants a mechanism for addressing any grievances.
While films have a censor board, OTT platforms will require to self-classify their movies and content based on age. The content will have to be classified based on age appropriateness. The government wants the OTT players to classify films based on 13+, 16+ and those for adults and clarified it is not bringing any kind of censorship to these platforms.
There has to be a mechanism of parental lock and ensuring compliance with the same. Platforms like Netflix already have an option for a parental lock.
For publishers of news on digital media, they will be “required to observe Norms of Journalistic Conduct of the Press Council of India and the Programme Code under the Cable Television Networks Regulation Act thereby providing a level playing field between the offline (Print, TV) and digital media,” according to the government.
It also wants a three-level grievance redressal mechanism. This will include self-regulation by the publishers;
self-regulation by the self-regulating bodies of the publishers and oversight mechanism.
The government wants digital media to appoint a Grievance Redressal Officer based in India who shall be responsible for the redressal of grievances received by it. The officer shall take decision on every grievance received by it within 15 days.
There maybe one or more self-regulatory bodies of publishers. According to the rules, this body “shall be headed by a retired judge of the Supreme Court, a High Court or independent eminent person and have not more than six members.”
The body will have to register with the Ministry of Information and Broadcasting. This body will oversee the adherence by the publisher to the Code of Ethics and address grievances that have not be been resolved by the publisher within 15 days.
Further, the Ministry of Information and Broadcasting shall formulate an oversight mechanism. It shall publish a charter for self-regulating bodies, including Codes of Practices and establish an Inter-Departmental Committee for hearing grievances.
Feb 26 2021 @ 03:25AMహోంజాతీయంసోషల్, డిజిటల్ మీడియాకు.. లక్ష్మణ రేఖలుఅన్నపూర్ణ మ్యారేజెస్ అన్ని కులముల వారికి పెళ్లి సంబంధములు చూడబడును.PH: 9397979750ఉన్నతమైన కుటుంబాల ఎంపిక
మూడంచెల ఫిర్యాదు పరిష్కార వ్యవస్థ ఏర్పాటుకు సూచన
నగ్న, మార్ఫింగ్ చిత్రాలను 24 గంటల్లో తొలగించాలి
దేశ సమగ్రతకు భంగం కలిగించే వ్యాఖ్యలను మొదటగా పోస్ట్ చేసిన వారిని గుర్తించాలి
15 రోజుల్లోగా ఫిర్యాదులను పరిష్కరించాలి..
డిజిటల్ మీడియా, ఓటీటీ ప్లాట్ఫామ్లకూ నిబంధనలు
న్యూఢిల్లీ, ఫిబ్రవరి 25: సామాజిక మాధ్యమాలను కట్టడి చేసే కొత్త నిబంధనలను కేంద్ర ప్రభుత్వం రూపొందించింది. కొత్త నియమావళి ప్రకారం.. దేశ సమగ్రత, సార్వభౌమత్వానికి భంగం కలిగించే వ్యాఖ్యలను 24 గంటల్లో తొలగించడంతో పాటు.. వాటిని మొదటిగా చేసిన వ్యక్తి ఎవరో గుర్తించాల్సిన బాధ్యత సోషల్ మీడియా సంస్థలదే. అలాగే, నెట్ఫ్లిక్స్ వంటి ఓటీటీలను నియంత్రించే నిబంధనలను కూడా కేంద్రం రూపొందించింది. డిజిటల్ మీడియాలో పారదర్శకత, జవాబుదారీ తనం లోపించడం.. వినియోగదారుల హక్కులపై పెరుగుతున్న ఆందోళనల నేపథ్యంలో సంబంధిత వర్గాలన్నింటితో చర్చలు జరిపి ఈ నియమావళిని రూపొందించినట్టు కేంద్ర మంత్రులు రవిశంకర్ ప్రసాద్, ప్రకాశ్ జావడేకర్ తెలిపారు. ‘‘సోషల్ మీడియా సంస్థలు భారత దేశంలో వ్యాపారం చేయడాన్ని, లాభాలు ఆర్జించడాన్ని స్వాగతిస్తాం.
కానీ, ఆయా సంస్థలు రాజ్యాంగాన్ని, మన దేశ చట్టాలను గౌరవించాలి. సోషల్ మీడియా ప్లాట్ఫామ్లు.. సాధారణ వినియోగదారులకు తమ సృజనాత్మకతను ప్రదర్శించుకునే, ప్రశ్నించే, తమ అభిప్రాయాలను పంచుకునే, ప్రభుత్వాన్ని, ప్రభుత్వ వ్యవస్థలను విమర్శించే అవకాశాన్ని వారికిచ్చాయి. అయితే, ఈ క్రమంలో ఆయా ప్లాట్ఫామ్ల దుర్వినియోగాన్ని అడ్డుకోవాల్సిన బాధ్యత సోషల్ మీడియా సంస్థలదే. సోషల్ మీడియాను వాడుకునే సాధారణ వినియోగదారులకు ఈ కొత్త నిబంధనలు సాధికారతనిస్తాయి. వారి ఫిర్యాదులను పట్టించుకుని సకాలంలో పరిష్కరించే ఒక వ్యవస్థను రూపొందిస్తాయి.’’ అని పేర్కొన్నారు. ఇక.. ‘‘వదంతులను ప్రచారం చేసే హక్కు డిజిటల్ మీడియా వెబ్సైట్లకు లేదు. మీడియాకు సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ ఉంటుంది. కానీ.. కొన్ని సహేతుకమైన పరిమితులతో’’ అని జావడేకర్ వ్యాఖ్యానించారు.
రెండు రకాలు..
కొత్త నియమావళి ప్రకారం కేంద్రం సామాజిక మాధ్యమాలను.. వాటి వినియోగదారుల సంఖ్య ఆధారంగా రెండు రకాలుగా విభజించింది. తక్కువ వినియోగదారులున్న వాటిని సాధారణ సామాజిక మాధ్యమాలుగా, ఎక్కువ వినియోగదారులున్నవాటిని ప్రముఖ సామాజిక మాధ్యమాలుగా పరిగణిస్తామని పేర్కొంది. రెండు రకాల మాధ్యమాలూ నిబంధనలను పాటించాలి. ప్రముఖ సామాజిక మాధ్యమాలు అదనంగా మరిన్ని నిబంధనలను పాటించాల్సి ఉంటుంది. రెండు రకాల మాధ్యమాలూ పాటించాల్సిన నిబంధనలు..
అన్ని రకాల సామాజిక మాధ్యమాలూ తమతమ ప్లాట్ఫామ్లపై పోస్ట్ అయ్యే సమాచారం విషయంలో జాగరూకతతో ఉండాలి. ఐటీ చట్టం ప్రకారం సామాజిక మాధ్యమాలకు కొన్ని ‘సేఫ్ హార్బర్ ప్రొవిజన్లు’ ఉంటాయి. అంటే.. ఆయా ప్లాట్ఫామ్లపై వినియోగదారులు చేసే పోస్టుల బాధ్యత సోషల్ మీడియా సంస్థలకు ఉండదు. ఇక నుంచి అలా కుదరదు. జాగ్రత్తగా ఉండకపోతే సేఫ్ హార్బర్ ప్రొవిజన్ వాటికి వర్తించదు.
వినియోగదారుల నుంచి వచ్చే ఫిర్యాదుల పరిష్కారానికి సోషల్ మీడియా సంస్థలు ఒక అధికారిని నియమించాలి. ఆ అధికారి పేరు, వివరాలు అందుబాటులో ఉంచాలి. ఫిర్యాదు అందిన 24 గంటల్లోగా అధికారి ఆ విషయాన్ని వారికి తెలియజేయాలి. 15 రోజుల్లోగా పరిష్కరించాలి. సోషల్ మీడియా వినియోగదారుల.. ముఖ్యంగా మహిళా యూజర్ల ఆన్లైన్ భద్రతను, గౌరవాన్ని కాపాడాలి. ఫిర్యాదులు వచ్చిన 24 గంటల్లోగా వారిని ఇబ్బంది పెట్టే కంటెంట్ను, వారి రహస్య అవయవాలను బహిర్గతం చేసే చిత్రాలు, శృంగారంలో పాల్గొనే దృశ్యాలు, మార్ఫింగ్ చిత్రాలు ఉంటే తొలగించాలి.
‘అదనపు’ జాగ్రత్తలు..
కేంద్రం విభజించిన ప్రకారం ‘ప్రముఖ సామాజిక మాధ్యమాల’కు మరికొన్ని అదనపు బాధ్యతలు ఇవి..
సోషల్ మీడియా సంస్థలు చట్టాలు, నిబంధనల ప్రకారం నడుచుకునేలా చూడడం కోసం ‘చీఫ్ కంప్లయన్స్ అధికారి’ని నియమించాలి. పోలీసులు, సీబీఐ వంటి లా ఎన్ఫోర్స్మెంట్ ఏజెన్సీలకు 24 గంటలూ అందుబాటులో ఉండేలా ‘నోడల్ కాంటాక్ట్ పర్సన్’ను నియమించాలి. ఫిర్యాదుల పరిష్కారాల కోసం రెసిడెంట్ గ్రీవన్స్ అధికారిని నియమించాలి. వీరంతా భారత్లో నివసించేవారై ఉండాలి. అందుకున్న ఫిర్యాదులు, వాటిపై తీసుకున్న చర్యలతోపాటు.. ఫిర్యాదులు రాకముందే తొలగించిన కంటెంట్ తాలూకూ వివరాలతో ప్రతి నెలా సవివరమైన నివేదికను సామాజిక మాధ్యమాలు ప్రచురించాలి.
దేశ సమగ్రతకు, సార్వభౌమాధికారానికి, భద్రతకు సంబంధించిన.. విదేశాలతో సత్సంబంధాలను దెబ్బతీసే.. అత్యాచారం, చిన్నారులపై లైంగిక వేధింపులకు సంబంధించిన.. కంటెంట్ను ప్రభుత్వం లేదా కోర్టు ఆదేశించిన 24 గంటల్లో తొలగించాలి. వాటిని సామాజిక మాధ్యమాల్లో తొలిసారి పోస్ట్ చేసిన వ్యక్తి ఎవరో గుర్తించాలి. ఇది మెసేజింగ్ రూపంలో సేవలు అందించే ప్రముఖ సామాజిక మాధ్యమాలకు ముఖ్యం గా వర్తిస్తుంది (అంటే.. వాట్సాప్ వంటివాటికి. నిజానికి వాట్సాప్ సామాజిక మాధ్యమం కాదు. మెసేజింగ్ యాప్ మాత్రమే. కానీ, వాట్సాప్ ద్వారా దుష్ప్రచారం జరుగుతున్న నేపథ్యంలో ఈ నిబంధన పెట్టారు).
దర్యాప్తు సంస్థల నుంచి లిఖితపూర్వక అభ్యర్థన వస్తే.. వారు అడిగిన సమాచారాన్ని 72 గంటల్లోగా సమర్పించాలి. ఆ రికార్డులను దర్యాప్తు నిమిత్తం 180 రోజులు దాచి ఉంచాలి. ప్రముఖ సామాజిక సంస్థలు భారతదేశంలో తమ కార్యాలయం చిరునామాను వెబ్సైట్లో, యాప్లో తప్పనిసరిగా ఇవ్వాలి.
తమ ఖాతాలను ధ్రువీకరించడానికి సిద్ధమయ్యే వారికోసం ‘వాలంటరీ యూజర్ వెరిఫికేషన్ మెకానిజమ్’ను రూపొందించాలి. వినియోగదారులు చేసిన పోస్టును తొలగించే ముందు.. వారి వాదన చెప్పడానికి అవకాశం ఇవ్వాలి. అయినప్పటికీ ఆ సమాచారాన్ని తొలగించాలనుకుంటే ఆ విషయాన్ని వారికి ముందు గా తెలపాలి. దేశ సమగ్రతకు, సార్వభౌమాధికారానికి భంగం కలిగించే.. విదేశాలతో సత్సంబంధాలను దెబ్బతీసే అంశాలకు సంబంధించిన కంటెంట్ను తొలగించాలంటూ కోర్టు ఆదేశించినప్పుడు.. ప్రభుత్వ వ్యవస్థలు కోరినప్పుడు అలాంటి నిషేధిత సమాచారాన్ని తొలగించాలి. సామాజిక మాధ్యమాలకు సంబంధించిన నిబంధనలు గెజెట్లో ప్రచురితమైనప్పటి నుంచి అమల్లోకి వస్తాయి. ప్రముఖ సామాజిక మాధ్యమాలు అదనంగా పాటించాల్సిన నిబంధనలు గెజెట్లో ప్రచురితమైన 3 నెలల తర్వాత అమల్లోకి వస్తాయి.
డిజిటల్ మీడియా నిబంధనలు..
డిజిటల్ మీడియా, ఓటీటీ ప్లాట్ఫామ్ల నియంత్రణకు రూపొందించిన ఎథిక్స్ కోడ్ ప్రకారం..
ఓటీటీ ప్లాట్ఫామ్లు తాము ప్రసారం చేసే కంటెంట్ను వయసు ఆధారంగా ఐదు కేటగిరీలుగా విభజించాలి. అవి.. అన్ని వయసులవారూ చూడదగ్గవి (యు), ఏడేళ్లు, అంతకుమించి వయసున్నవారు చూడగలిగే యూఏ 7+ చిత్రాలు, యూఏ 13+, యూఏ 16+, పెద్దలే చూడాల్సిన ఏ కేటగిరీ. ఇంట్లో పిల్లలు చూడకుండా చేసే పేరెంటల్ లాక్ను, వయసు ధ్రువీకరించుకునే విధానాలను అందుబాటులోకి తేవాలి.
ఆన్లైన్ క్యూరేటెడ్ కంటెంట్ పబ్లిషర్లు (వివిధ సోర్సుల నుంచి సేకరించిన సమాచారానికి తమదైన వ్యాఖ్యానాన్ని జోడించి తమ యూట్యూబ్ చానల్ ద్వారానో, ఫేస్బుక్ ఖాతా ద్వారానో ఆన్లైన్లో పబ్లిష్ చేసేవారు) ఆ కంటెంట్ ఏ విభాగంలోకి వస్తుందో ముందే తెలపాలి. నిర్ణీత వయసులవారు మాత్రమే వాటిని చూడాలనే సూచన ముందుగానే చేయాలి. డిజిటల్ మీడియా పబ్లిషర్లు.. ప్రెస్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఇండియా, కేబుల్ టెలివిజన్ నెట్వర్క్స్ రెగ్యులేషన్ యాక్ట్ నిబంధనలను పాటించాలి. ఫిర్యాదుల పరిష్కార వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేసుకోవాలి.
సహేతుక పరిమితులైతే ఓకే!
కొందరు నిపుణుల అభిప్రాయం
న్యూఢిల్లీ, ఫిబ్రవరి 25: సోషల్ మీడియా, డిజిటల్ మీడియా, ఓటీటీ ప్లాట్ఫామ్ల కట్టడికి కేంద్ర ప్రభుత్వం రూపొందించిన కొత్త నియమావళిపై న్యాయనిపుణుల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. కేంద్రం విధించిన పరిమితులు రాజ్యాంగంలోని 19వ అధికరణానికి లోబడి ఉంటే చెల్లుతాయని కొందరు న్యాయనిపుణులు పేర్కొన్నారు. ఏదేమైనా సోషల్ మీడియా సంస్థలు భారత చట్టాలకు అనుగుణంగా పనిచేయాల్సిందేనని.. వాటిని నియంత్రించే హక్కు ప్రభుత్వానికి ఉందని చెబుతున్నారు. మరికొందరేమో.. అసలు ఈ నిబంధనలు రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన వాక్స్వాతంత్ర్యానికి, వ్యక్తిగత గోప్యతకు భంగమని తేల్చిచెబుతున్నారు. సోషల్ మీడియా సంస్థలు భారత చట్టాలకు కట్టుబడి పనిచేయాల్సిందేనని కేంద్ర హోం మంత్రి అమిత్షా స్పష్టం చేశారు. కొత్త నిబంధనలు వినియోగదారులకు సాధికారతనిస్తాయని తెలిపారు. ఇక.. కొత్త నిబంధనలను పూర్తిగా అధ్యయనం చేయాల్సి ఉందని ఫేస్బుక్ సంస్థ పేర్కొంది. సోషల్ మీడియా, ఓటీటీ ప్లాట్ఫామ్ల కంటెంట్పై కేంద్రం రూపొందించిన కొత్త నియమావళిని స్వాగతిస్తున్నామని బీజేపీ నేత విజయశాంతి తెలిపారు.
ఏ ప్లాట్ఫామ్.. ఎంత మంది యూజర్లు..
కేంద్ర ఐటీ శాఖ గురువారం విడుదల చేసిన ప్రకటనలో.. వాట్సాప్, యూట్యూబ్ తదితర ప్లాట్ఫామ్లకు మనదేశంలో ఎంత మంది వినియోగదారులున్నారనే గణాంకాలను వెల్లడించింది.
1. వాట్సప్ 53 కోట్లు
2. యుట్యూబ్ 45 కోట్లు.
3. ఫేస్ బుక్ 41 కోట్లు
4. ఇన్స్టాగ్రామ్ 21 కోట్లు.
5. ట్విట్టర్ 2 కోట్లు.
ONLINE CURATED CONTENT PLATFORMS (OCCP)
User Generated Content Platforms (UGCP).
Read more at RGNUL Student Research Review (RSRR): rsrr.in/2020/05/09/regulation-of-online-curated-content-platforms-in-india/
REGULATION OF ONLINE CURATED CONTENT PLATFORMS IN INDIA Vineet Editor's Column May 9, 2020 | 0 By Shivali Shah and Sahastranshu, Editorial Board, RSRR. What are Online Curated Content Platforms and how are they different from other platforms and mediums? Online Content Curated Platforms [OCCPs], are online platforms that curate a range of content and present it on a singular platform. Examples of these platforms include Netflix, Amazon Prime, Hotstar, AltBalaji amongst others. They are essentially video on demand (VOD) platforms whose primary function is to make video content available to the people. They are based on what is commonly referred to as a ‘pull’ model,[1] where consumers choose what they wish to watch at a time and place of their choosing. OCCPs are different from other online platforms like Youtube, Facebook, Instagram etc. which provide user generated content (UGC). It is important to distinguish OCCPs from other UGC platforms to understand the difference in applicability of laws. UGC platforms compared to OCCPs have limited control over the content that is being uploaded on their platforms. On UGC platforms, the majority of the content is uploaded by the users which is then subject to the guidelines and policies issued by the platforms, whereas in the case of OCCPs, the platforms themselves upload all the content. Overview of Current Scenario Currently there are no specific laws pertaining to OCCPs. However, they are bound to follow other laws of the country pertaining to legality of content. Thus restrictions on content under provisions of the Information Technology Act[2], 2000, Indian Penal Code, 1860[3], Protection of Children from Sexual Offences Act, 2012[4], which deem content that is obscene, inciting violence, displaying child pornography or defamatory illegal, do apply. They are further subject to all the restrictions on freedom of speech and expression under Article 19(2) of the Indian Constitution. Therefore, any content that would be illegal offline, would also be considered to be illegal online. [5] Currently OCCPs in India have their own internal guidelines and policies for content moderation and internal complaint redressal mechanisms. In May 2019, the Supreme Court of India issued a notice to the Centre following a plea filed by the Justice for Rights Foundation[6], calling for the regulation of content being made available on such OCCPs. Further, in March 2020, the Ministry of Information and Broadcasting is reported to have given the stakeholders of the OCC industry 100 days to finalise a uniform code of conduct and set up an adjudicatory body for the same. [7] While the ministry has clarified it won’t censor any content, it has insisted on age certification and better complaint redressal. [8] This move came shortly after the Internet and Mobile Association of India [IAMAI] in February 2020, proposed a second uniform code of conduct,[9] providing for an independent adjudicating body , the Digital Content Complain Council [DCCC]. Only 4 platforms have currently agreed to sign the same yet. The IAMAI, earlier in 2019, came out with a similar Code of Best Practices for Online Curated Content Providers. This code had 8 signatories and did not provide for an independent adjudicatory body. [10] What would a uniform self regulation code entail? Given the likely scenario of a self regulation code, it is vital to understand what this code would practically imply. The self regulation code for the OCCPs, proposed by the IAMAI, in 2020 contains a description of what kind of content will be prohibited, and requires the platforms to classify content, provide maturity rating and allow parental or access controls.[11] These guidelines would be in addition to the statutory restrictions under various laws mentioned earlier. In its current form, these guidelines are applicable only to the platforms that choose to sign this code. The purpose of this code is essentially to enable the OCCPs to exercise caution with regard to the content that they put up on their platforms and further provide more information to the viewers regarding the content available, to make a more informed choice. Currently, the non news and current affairs television channels’ model of self regulation can also be taken as an example of a self regulation model. This code of conduct is applicable to all non news channels on television, as opposed to only those who sign it. It provides for a two tier redressal mechanism with an independent adjudicating body called the Broadcasting Content Complaints Council and further, restrictions on the content that can be broadcasted, with content categorisation guidelines.[12] As mentioned earlier, the IAMAI has in the past year and a half, come out with two sets of self regulatory codes, the primary difference being, the latter, provides for an independent adjudicating body the DCCC, which was absent in the former. The proposal of this body is what is considered to be primary bone of contention between the non signatories and the IAMAI. Most industry players are of the view that an adjudicatory body could open the doors to possible censorship in the future, and while some of them approved of the earlier code, were not willing to sign the second one that provides for this body. The question thus arises over the need of an adjudicating body in addition to a self regulatory code. If any code of conduct for the OCCPs is to be applied, it must be accompanied by some form of enforcement mechanism. The primary motive behind an adjudicating body is to provide for accountability and ensure compliance with the provisions of the code. An adjudicating body provides an additional layer or accountability and enforceability to the internal redressal mechanisms that most platforms have. In case of the second code of the IAMAI, the primary function of the proposed DCCC is to oversee the adherence of OCCPs to the self regulatory code and act as the second tier of grievance redressal. Pursuant to receiving a complaint, the DCCC may direct any platform, to reclassify ratings, include a warning, edit the synopsis of any form of content and/or even impose a penalty on the platforms. Modification or withdrawal of any content has not been provided for in the code. The decisions of the DCCC are binding only on signatories but no penalties are mentioned in case of non compliance. There is a clear lack of enforceability of the decisions of the DCCC rendering the purpose of the DCCC redundant. Looking at the BCCC model, in case of repeated non compliance with the decisions and warnings of Council, the I&B Ministry is notified and encouraged to take appropriate action. The I&B Ministry has reportedly stated that the new code must create an adjudicatory body.[13] The new rules that the OCC industry formulates may be based upon IAMAI’s model or it may draw inspiration from the non news and current affairs television channels’ self regulation code, or it may even take an entirely different approach. At this point, it is purely conjecture. Challenges VOD services that are provided by these OCCPs are not akin to services provided by Cable TV or Cinema Halls. OCCPs are unique in the sense that currently there are no specific regulatory laws applicable to them and the same has been confirmed by the Ministry of Information and Broadcasting[14]. Even though the Information Technology Act 2000 does apply to them, they do not fall under the definition of ‘Intermediary’ going by the literal interpretation. An ‘intermediary’ has been defined in Section 2(w) of the Act as “any person who on behalf of another person receives, stores or transmits that record or provides any service with respect to that record and includes telecom service providers, web-housing service providers, search engines, online payment sites, online auction sites, online marketplaces and cyber cafes.” These OCCP’s apart from hosting third party content also produce original content for which they are not an ‘intermediary’. With respect to the content for which they are not an ‘intermediary’, they can only be punished for publication of sexually explicit, obscene or any material depicting children in a sexual manner. For example, Section 69A of the IT Act that provides for blocking public access to any information through any computer resource in the interest of the sovereignty & integrity of India, public order, friendly relations with foreign states or any other reason if necessary, is not applicable to these OCCPs, as they are not intermediaries. Even if the OCCPs do come up with a code, the problems with their regulation are manifold. At the outset itself, the fact that there are numerous such OCCPs apart from the major ones such as Netflix, Amazon, Hotstar, AltBalaji, Zee5, SonyLIV to name a few, it is a far fetched idea that each and every one of these OCCP’s would be inclined to sign the code. Earlier this year, the IAMAI came up with a new set of code but major players such as Netflix, AltBlalaji, Zee5, refused to be bound by it and asked for its recall[15]. This code by IAMAI provides for the creation of a Digital Content Complaint Forum(at the OCCP level) and DCCC (adjudicatory body). Even though they have managed to come up with a code, there is a complete absence of an enforcement mechanism. The code in terms of imposing measures on the defaulting OCCP talks about, reclassifying of ratings, issuing warning cards and levying a financial penalty up to Rs. 3 lakhs[16]. It is apparent that this code is without any actual teeth. Similarly, even if another code is formulated, signed and brought into force with more stringent penalizing measures there still won’t be any enforcement mechanism. Say, for example, what would stop an OCCP to make available any content in violation of the said code, and how would the adjudicatory body actually force the OCCP to remove such content until and unless it is directly in violation of any other statutory law. The idea of self-regulation is only being pushed forward both by the government and the OCCPs because any other mode of exercising control is far more impractical, be it certification, or a statute specifically for OCCPs like the Cable Act. For instance, if certification is made a must for OCCPs, it would mean that a certificate would be required by the OCCP to release a movie on its platform, while the same movie might be available on YouTube later without any certification.[17] Conclusion The recent developments including the release of the new code by the IAMAI and post that, a directive from the ministry asking the OCCPs themselves to draft a code of regulation have generated arguments both in favour and against regulation of this sector. Some argue that with the existence of statutory provisions governing the legality of content being put up as mentioned above, there is no need for additional regulations governing the industry. Accordingly, additional restrictions on the content being displayed would amount to censorship, as has been seen in traditional cinema and a curtailing of artistic freedom and thought. However, it is important to note that as of now, although the general laws do apply to them and provide for restrictions like complete ban on child pornography, they are almost non existent when compared to those exercised on television or theatre broadcasts. Further, the government has emphasized its reluctance to censor and encouraged responsible viewing by demanding appropriate rating and warnings. Notwithstanding the feasibility factor of self regulation of OCCPs, it is more propitious that we leave the OCC industry be. While that may seem like the devil-may-care way of letting an unregulated industry go rampant, it is important that we remember that the people running these OCCPs are still subject to the laws of the land. Naturally a person should not be deprived of enjoying a particular content just because it is deemed offensive by someone else. What is explicit, communal or obscene cannot be measured on a scale or ascertained by a standard formula. The classification, if any, should be limited to what is legal to watch and what isn’t. Considering that, it would be most opportune to widen the scope of the Information Technology Act and include these OCCPs within the definition of ‘intermediary’. This would mean that any censorship, if it takes place, would be done by the authority of law, and because the content being censored is in violation of the act itself, hence illegal. This action would also help to bring what is communal, obscene or otherwise inappropriate under an existing legal framework and thus would be decided under a semi-standard formula that is continuously evolving itself in line with the changing times.
Read more at RGNUL Student Research Review (RSRR): rsrr.in/2020/05/09/regulation-of-online-curated-content-platforms-in-india/
2) What do you understand by online curated content providers? Do you think adoption of self regulation amounts to unnecessary censorship? (250 words)
Topic – Indian polity – Issues
2) What do you understand by online curated content providers? Do you think adoption of self regulation amounts to unnecessary censorship? (250 words)
Livemint
Why this question
The article highlights the decision of OCCs to start self regulating themselves to curate their content instead of waiting for government to make regulations. We are expected to examine whether self regulation amounts to censorship and its impact on free speech.
Structure of the answer
Introduction – highlight that digital media is on the rise and is fast becoming the staple way through which we consume our entertainment leading to worries about lack of censorship on such platforms.
Body
Explain about what online curated content providers are – clutch of over-the-top (OTT) video streaming platforms adopted a self-regulatory content code to avoid probable government censorship. Among the signatories are streaming platforms of big broadcasting companies such as Hotstar, Voot, Zee5 and SonyLIV as well as independent firms such as Arre, ALT Balaji, Netflix and Eros Now. In the self-regulatory Code of Best Practices signed under the aegis of the Internet and Mobile Association of India (IAMAI), the streaming platforms have been referred to as Online Curated Content Providers.
Highlight the issues that lack of censorship in digital media space were causing in terms of impact on impressionable minds. Also explain that the stakeholders thought it wise to adopt best practices before a government department stepped in and imposed unnecessary censorship. The pressure mounted as public interest litigations (PILs) and complaints against the OTT platforms started emerging.
Highlight about similar measures taken in related industries such as advertising which follows self-regulation through the Advertising Standards Council of India (ASCI) and Broadcasting Content Complaints Council (BCCC) for non-news channels respectively etc. Discuss the impact such self regulations have had on freedom of speech and government censorship.
Conclusion – Give your view and discuss way forward.
